Oncol - czar białych drzew

Waldiwijskie chmury i mgły albo wulkan z widokiem 

Zieloność wieczna i mokra w Oncol

Białokory ogromny meli - Amomyrtus meli

Towarzysz Meli

Canelo (Drimys winteri) już owocuje, ale zapach korzennych przypraw unosi się bez tego 

Piękne kwiaty Gevuina avellana

Waldiwijski zawilec - Anemone hepaticifolia

Wszechobecne mchy - Dendroligotrichum dendroides

Miniaturowe paprociowe wodołapy nadrzewne

Paprociowy wyścig wspinaczkowy

Ogromne kępy bromelii wszędzie zwisają nad głowami...

...niczym wielkie zielone peruki - Fascicularia bicolor ssp. canaliculata

Masyw Oncol góruje nad doliną, w której leży Valdivia. Ze szczytu przy dobrej pogodzie można podziwiać ten widok, wyobrażaliśmy sobie, ze tak jest. Wszystko poniżej szczytu spowijały chmury i mgły, tylko Andy z ośnieżonymi wulkanami domykały horyzont. Parque Oncol chroni dziewiczą selwę nadmorską, jedno z ostatnich miejsc, gdzie można spotkać ogromne drzewa, które w innych miejscach pozostają niewielkie. Bardzo pospolite luma i meli w innych miejscach nie robią takiego wrażenia, jak w lasach Cordillera de la Costa. Wielkie rudo-pomarańczowe pnie lumy i biało-kremowe meli wyróżniają się spośród wszechogarniającej zieleni. Oncol jest jednym z niewielu do niedawna obszarów chroniących lasy nadmorskich gór. Jest także jednym z pierwszych prywatnych rezerwatów, co ciekawe stworzony przez największą chilijską kompanię drzewną.

Nad jeziorem Ranco

Gdzie błękit z błękitem... 

Popołudniowe słońce nad Jeziorem Ranco 

Do krainy olbrzymów 

Nad błękitem jeziora w tle czuwa wulkan Mocho Choshuenco 

Parque Funangue - las waldiwijski w masywie Cordón Caulle 

U wrót do lasu ogromna bromelia - Greigia sphaceolata 

Aromatyczne liście laurelii (Laurelia sempervirens) kołysane przez bryzę 

Czerwienieją najstarsze skórzaste liście Persea lingue (lingue) - kuzynki awokado 

Rolniczy krajobraz Lago Ranco 

Na płocie porosty murem 

Jesienne buki południowe Nothofagus obliqua (roble) roztaczają cień nad soczystą trawą pastwisk

Jezioro Ranco jest jak małe morze, tworzy wyraźny mikroklimat. Podczas gdy cała okolica była spowita chmurami, z których sączyła się monotonna mżawka, okolice jeziora witały słońcem i pełnią błękitu. W krystalicznie czystej wodzie odbijają się pobliskie wysokie szczyty Andów, tajemniczy krajobraz zbudowany przez śpiące pod majestatycznymi lodowcami olbrzymy - wulkany Mocho Choshuenco i Puyehue. Ten drugi przypomniał o sobie w czerwcu zasypując całą okolicę chmurami popiołów. Najbardziej ucierpiały obszary po stronie argentyńskiej na czele z największym ośrodkiem sportów zimowych - San Carlos de Bariloche. Ten piękny słoneczny jesienny dzień nie zapowiadał przyszłej katastrofy. Od spokojnej tafli jeziora wieje delikatna bryza głaszcząca korony drzew lasu waldiwijskiego porastających stromo opadające zbocza masywu Cordón Caulle. To niedostępny Parque Futangue, otoczony mozaiką pól i łąk, przedzielonych miedzami, podchodzącą aż nad sam kamienisty brzeg jeziora Ranco. Nad leniwie kroczącymi po pastwiskach krowami królują ogromne buki południowe przebierające się w kolory jesieni. To pełen uroku typowy rolniczy krajobraz regionu chilijskich jezior.

El Cañi - leśne sanktuarium z widokiem

Sanktuarium z widokiem

Las buków południowych - nibybuk chilijski Nothofagus obliqua (roble)

Pięknie kwitnący Tristerix corymbosus (quintral) - półpasożyt drzew jak nasza jemioła

Wszedobylskie drzewo o jadanych owocach Aristotelia chilensis (maqui)

Ukwiecony rudokory arrayán (Luma apiculata)

Obsypany owocami Berberys Darwina (michay) - Berberis darwinii

Araukański krajobraz lasu bukowego

Las buków południowych Dombeya N. dombeyi nad Laguną las Totoras

 

Dziwnokształtne kwiaty Loasa acanthifolia (ortiga)

Araukarie chilijskie Araucaria araucana nad jesienną Laguna Negra

Las buków południowych Nothofagus pumilio (lenga)

Słoneczne marzenie w pluszowym araukariowym lesie

Milion lat z widokiem na świat

Wspinamy się i wspinamy prawie 1000 metrów, na szczyty porośnięte araukariami. Po drodze wita nas las bukowy zrzucający liście, potem waldiwijski haftowany kroplami wczorajszego deszczu i koloromi późnego lata, aż docieramy do wiekowy lasu wieczniezielonych buków południowych przyozdobionego bambusami i dziwnokształtnymi kwiatami, a siwozielone brodaczki kołysząc się na wietrze nadają niesamowitej lekkości 50 metrowym olbrzymom. Widoki z góry na doliny i jeziora, w dal na szczyty gór i wulkanów pokrytych świeżym pierwszym śniegiem. Krystaliczne powietrze wdziera się w nasze płuca. Pierwsze araukarie witają nas nad pierwszym górskim jeziorem. Trawy są już jesienne. Tysiącletnie najdziwniejsze drzewa świata dominują nad kolejnych błękitnym okiem tego rezerwatu. Wyżej znowu las bukowy, ale jasnozielone liście szukają już stroju na nowy sezon. Wyżej na skałach prawdziwe sanktuarium araukariowe. Ze szczytów podziwiamy krajobraz sprzed milionów lat spod araukariowego parasola.